Onlangs las ik een stukje uit een channel van St. Michael door Celia Fenn.


Daarin verteld hij over 2 werelden waar we (?) in terecht komen of al zijn.
Een stukje eruit:


....Deze twee werelden zullen naast elkaar bestaan en het is aan jullie om een zuivere keuze te maken met betrekking tot waar je wilt zijn. Het is net als jezelf intunen op een radiostation- het ene is 3D radio, het andere is Multidimensionaal oftewel 5D radio.
Wanneer jullie je "tussen" de stations begeven, en nog op het één , noch op het ander zijn afgestemd, zullen jullie je wazig voelen en niet lekker afgestemd op jezelf. Alsof je in een ledige ruimte bent. Wanneer jullie in de 3D stand zijn zullen jullie je angstig, boos en bezorgd voelen, met een gevoel van tekortkoming en lage zelfwaardering. Vergezeld door oordelen en de behoefte de controle in handen te houden.....


O wat herkenbaar dit!
Het flapperen tussen 2 werelden.
Het ene moment alle inzichten die er bestaan, zo lijkt het, en het volgende moment drama en verdriet en machteloosheid.
Vanmorgen werd ik om 5 uur wakker uit iets wat je een droom zou kunnen noemen, maar wat meer weg had van een les.
Er werden mij vragen gesteld die ik niet meer zou kunnen herhalen omdat er geen woorden voor bestaan.
Het waren ...iets van...7 vragen of zoiets, maar ze hadden, ogenschijnlijk niets met elkaar te maken.
ik puzzelde in mijn droom over het antwoord en er werden verschillende opties geboden.
Opeens wist ik het!
De maan energie! Dat was het!
Ik zwaaide met mijn armen en wees de sterren en de bijzondere kleur blauw aan en vatte het antwoord bondig samen.
Goed zo!


En rechtop in bed zittend, met mijn armen uitgestrekt, riep ik: "de maanenergie vrienden, dat is het.  :D
En zo werd ik wakker.  :shock:
En ik herinner me nog dat de maanenergie héél anders uitpakt dan de zonneenergie.
Zo duidelijk! Zo kristalhelder was deze info.
Het omvatte zoveel meer dan alleen de maan. Het was een methode, een formule een manier om te genezen, een manier om lief te hebben...ppfff...van alles eigenlijk.
Ik werd dus heel blij wakker.
YES!  :cool:


Nog geen half uur later zit ik aan tafel.
Buiten staan nog de zelfde sterretjes aan de Hemel waar die vragen over gingen.
Dezelfde sterretjes.
Ik zat echter in de kamer met koffie.
Wat waren het ook alweer voor vragen?
En wat kan ik ermee?
Hoe kan ik Philomea helpen met haar jeuk?
En wat hebben die sterren met jeuk te maken? Of met een lege bankrekening?
Niets.
Helemaal niets.


De zuivere wereld was weer verdampt.
Opgelost achter een dikke sluier van mist.
De vrienden waren weer naar huis en ik bleef achter in de "andere" wereld.
Ik voelde me alleen gelaten bijna zelfs.
Jullie zijn samen maar ik zit hier alleen.
En ik voel me wazig en niet lekker afgestemd op mezelf.
Mezelf? Wie is dat? Waarom voelde ik me een uur geleden wél lekker afgestemd op mezelf? En nu niet meer?
Verkeerde station uitgestapt misschien?


Het eerste inzicht, wat vooreerst nog een aangeleerd en op reserve berustende gedachte was geworden, vertelde mij dat 'men niet altijd in de andere wereld kan vertoeven.'
De gedachten proberen machteloos het inzicht te kaderen.
Probeert het te vertalen en door het denkraam naar buiten te laten kijken maar het past niet.
Het denkraam is een bril geworden met beperkt zicht.
Want In-zicht draagt geen bril immers?


Dit was dus een mislukte vertaling.
In de Dimensieloze taal was het zo helder!
Zo overduidelijk!
En nu in het Nederlands jongens....
In het menselijke, Hollandse Aardse denken.
Vertaal eens Ruth?




De 2 werelden.
Ze bestaan "naast" elkaar.
En ze komen dichterbij, beide.
Zeker wanneer ik dan lees dat die "andere" wereld er natuurlijk continue is als een steeds uitzendend radiostation.
Stem er op af, klinkt het hol "ergens" ver weg.
....stem er op af..........


Ach tja, ik hoef mijn MP3 maar aan te zetten en ik ben aan de andere kant.
Maar dan?
Daar loopt mijn auto niet op, op muziek.
En het brengt ook geen brood op de plank.
Voor nu ten minste.


Ik ga me maar aankleden met de gedachte (?) dat de sluier wellicht dunner aan het worden is.
Misschien als ik AUM zing in de douche?
Zou dat helpen?

Ego

Onlangs las ik een stukje uit een channel van St. Michael door Celia Fenn.

Daarin verteld hij over 2 werelden waar we (?) in terecht komen of al zijn.
Een stukje eruit:

....Deze twee werelden zullen naast elkaar bestaan en het is aan jullie om een zuivere keuze te maken met betrekking tot waar je wilt zijn. Het is net als jezelf intunen op een radiostation- het ene is 3D radio, het andere is Multidimensionaal oftewel 5D radio.
Wanneer jullie je "tussen" de stations begeven, en nog op het één , noch op het ander zijn afgestemd, zullen jullie je wazig voelen en niet lekker afgestemd op jezelf. Alsof je in een ledige ruimte bent. Wanneer jullie in de 3D stand zijn zullen jullie je angstig, boos en bezorgd voelen, met een gevoel van tekortkoming en lage zelfwaardering. Vergezeld door oordelen en de behoefte de controle in handen te houden.....

O wat herkenbaar dit!
Het flapperen tussen 2 werelden.
Het ene moment alle inzichten die er bestaan, zo lijkt het, en het volgende moment drama en verdriet en machteloosheid.
Vanmorgen werd ik om 5 uur wakker uit iets wat je een droom zou kunnen noemen, maar wat meer weg had van een les.
Er werden mij vragen gesteld die ik niet meer zou kunnen herhalen omdat er geen woorden voor bestaan.
Het waren ...iets van...7 vragen of zoiets, maar ze hadden, ogenschijnlijk niets met elkaar te maken.
ik puzzelde in mijn droom over het antwoord en er werden verschillende opties geboden.
Opeens wist ik het!
De maan energie! Dat was het!
Ik zwaaide met mijn armen en wees de sterren en de bijzondere kleur blauw aan en vatte het antwoord bondig samen.
Goed zo!

En rechtop in bed zittend, met mijn armen uitgestrekt, riep ik: "de maanenergie vrienden, dat is het.  
En zo werd ik wakker. :shock: 
En ik herinner me nog dat de maanenergie héél anders uitpakt dan de zonneenergie.
Zo duidelijk! Zo kristalhelder was deze info.
Het omvatte zoveel meer dan alleen de maan. Het was een methode, een formule een manier om te genezen, een manier om lief te hebben...ppfff...van alles eigenlijk.
Ik werd dus heel blij wakker.
YES!  

Nog geen half uur later zit ik aan tafel.
Buiten staan nog de zelfde sterretjes aan de Hemel waar die vragen over gingen.
Dezelfde sterretjes.
Ik zat echter in de kamer met koffie.
Wat waren het ook alweer voor vragen?
En wat kan ik ermee?
Hoe kan ik Philomea helpen met haar jeuk?
En wat hebben die sterren met jeuk te maken? Of met een lege bankrekening?
Niets.
Helemaal niets.

De zuivere wereld was weer verdampt.
Opgelost achter een dikke sluier van mist.
De vrienden waren weer naar huis en ik bleef achter in de "andere" wereld. 
Ik voelde me alleen gelaten bijna zelfs.
Jullie zijn samen maar ik zit hier alleen.
En ik voel me wazig en niet lekker afgestemd op mezelf.
Mezelf? Wie is dat? Waarom voelde ik me een uur geleden wél lekker afgestemd op mezelf? En nu niet meer?
Verkeerde station uitgestapt misschien?

Het eerste inzicht, wat vooreerst nog een aangeleerd en op reserve berustende gedachte was geworden, vertelde mij dat 'men niet altijd in de andere wereld kan vertoeven.'
De gedachten proberen machteloos het inzicht te kaderen.
Probeert het te vertalen en door het denkraam naar buiten te laten kijken maar het past niet.
Het denkraam is een bril geworden met beperkt zicht.
Want In-zicht draagt geen bril immers?

Dit was dus een mislukte vertaling.
In de Dimensieloze taal was het zo helder!
Zo overduidelijk!
En nu in het Nederlands jongens....
In het menselijke, Hollandse Aardse denken.
Vertaal eens Ruth? 


De 2 werelden.
Ze bestaan "naast" elkaar.
En ze komen dichterbij, beide.
Zeker wanneer ik dan lees dat die "andere" wereld er natuurlijk continue is als een steeds uitzendend radiostation.
Stem er op af, klinkt het hol "ergens" ver weg.
....stem er op af..........

Ach tja, ik hoef mijn MP3 maar aan te zetten en ik ben aan de andere kant. 
Maar dan?
Daar loopt mijn auto niet op, op muziek.
En het brengt ook geen brood op de plank.
Voor nu ten minste.

Ik ga me maar aankleden met de gedachte (?) dat de sluier wellicht dunner aan het worden is.
Misschien als ik AUM zing in de douche?
Zou dat helpen?

Alles = 1

Onlangs las ik een stukje uit een channel van St. Michael door Celia Fenn.


Daarin verteld hij over 2 werelden waar we (?) in terecht komen of al zijn.
Een stukje eruit:


....Deze twee werelden zullen naast elkaar bestaan en het is aan jullie om een zuivere keuze te maken met betrekking tot waar je wilt zijn. Het is net als jezelf intunen op een radiostation- het ene is 3D radio, het andere is Multidimensionaal oftewel 5D radio. 
Wanneer jullie je "tussen" de stations begeven, en nog op het één , noch op het ander zijn afgestemd, zullen jullie je wazig voelen en niet lekker afgestemd op jezelf. Alsof je in een ledige ruimte bent. Wanneer jullie in de 3D stand zijn zullen jullie je angstig, boos en bezorgd voelen, met een gevoel van tekortkoming en lage zelfwaardering. Vergezeld door oordelen en de behoefte de controle in handen te houden.....


O wat herkenbaar dit!
Het flapperen tussen 2 werelden.
Het ene moment alle inzichten die er bestaan, zo lijkt het, en het volgende moment drama en verdriet en machteloosheid.
Vanmorgen werd ik om 5 uur wakker uit iets wat je een droom zou kunnen noemen, maar wat meer weg had van een les.
Er werden mij vragen gesteld die ik niet meer zou kunnen herhalen omdat er geen woorden voor bestaan.
Het waren ...iets van...7 vragen of zoiets, maar ze hadden, ogenschijnlijk niets met elkaar te maken.
ik puzzelde in mijn droom over het antwoord en er werden verschillende opties geboden.
Opeens wist ik het!
De maan energie! Dat was het!
Ik zwaaide met mijn armen en wees de sterren en de bijzondere kleur blauw aan en vatte het antwoord bondig samen.
Goed zo!


En rechtop in bed zittend, met mijn armen uitgestrekt, riep ik: "de maanenergie vrienden, dat is het.  :D 
En zo werd ik wakker.  :shock: 
En ik herinner me nog dat de maanenergie héél anders uitpakt dan de zonneenergie.
Zo duidelijk! Zo kristalhelder was deze info.
Het omvatte zoveel meer dan alleen de maan. Het was een methode, een formule een manier om te genezen, een manier om lief te hebben...ppfff...van alles eigenlijk.
Ik werd dus heel blij wakker.
YES!  :cool: 


Nog geen half uur later zit ik aan tafel.
Buiten staan nog de zelfde sterretjes aan de Hemel waar die vragen over gingen.
Dezelfde sterretjes.
Ik zat echter in de kamer met koffie.
Wat waren het ook alweer voor vragen?
En wat kan ik ermee?
Hoe kan ik Philomea helpen met haar jeuk?
En wat hebben die sterren met jeuk te maken? Of met een lege bankrekening?
Niets.
Helemaal niets.


De zuivere wereld was weer verdampt.
Opgelost achter een dikke sluier van mist.
De vrienden waren weer naar huis en ik bleef achter in de "andere" wereld. 
Ik voelde me alleen gelaten bijna zelfs.
Jullie zijn samen maar ik zit hier alleen.
En ik voel me wazig en niet lekker afgestemd op mezelf.
Mezelf? Wie is dat? Waarom voelde ik me een uur geleden wél lekker afgestemd op mezelf? En nu niet meer?
Verkeerde station uitgestapt misschien?


Het eerste inzicht, wat vooreerst nog een aangeleerd en op reserve berustende gedachte was geworden, vertelde mij dat 'men niet altijd in de andere wereld kan vertoeven.'
De gedachten proberen machteloos het inzicht te kaderen.
Probeert het te vertalen en door het denkraam naar buiten te laten kijken maar het past niet.
Het denkraam is een bril geworden met beperkt zicht.
Want In-zicht draagt geen bril immers?


Dit was dus een mislukte vertaling.
In de Dimensieloze taal was het zo helder!
Zo overduidelijk!
En nu in het Nederlands jongens....
In het menselijke, Hollandse Aardse denken.
Vertaal eens Ruth? 
 :oops: 


De 2 werelden.
Ze bestaan "naast" elkaar.
En ze komen dichterbij, beide.
Zeker wanneer ik dan lees dat die "andere" wereld er natuurlijk continue is als een steeds uitzendend radiostation.
Stem er op af, klinkt het hol "ergens" ver weg.
....stem er op af..........


Ach tja, ik hoef mijn MP3 maar aan te zetten en ik ben aan de andere kant. 
Maar dan?
Daar loopt mijn auto niet op, op muziek.
En het brengt ook geen brood op de plank.
Voor nu ten minste.


Ik ga me maar aankleden met de gedachte (?) dat de sluier wellicht dunner aan het worden is.
Misschien als ik AUM zing in de douche?
Zou dat helpen?

Over 2012 en De Volgende Dimensie

Na het volgen van wat je zou kunnen noemen een 10-jarige studie over 2012 kom ik toch wel tot een aantal interessante ontdekkingen.


Er is zoveel over te doen, er word zoveel over geschreven en vooreerst lijkt het een enorme chaos van denkbeelden, verwachtingen, wonderlijke visies en er zijn zelfs,  tot het opdringerige toe, korte cursussen te volgen waar je dan in een paar maanden tijd verlicht kunt worden, een diploma Kunt halen of  zgn.. "meesterschap in 2012"  "lichtwerker"  Reikimaster en Healer in alle geuren en kleuren met bij behorende titels in welke vorm dan ook
Waarin men meester kan worden blijft dikwijls ongewis maar alleen de titel al.
 Daar hebben we blijkbaar wel wat voor over, als het maar duidelijk word.


Voor mijn gevoel gaat het niet zozeer over het jaar 2012 maar meer over de enorme verschuiving in het denken van de mensheid, waarbij ik vooral doel op overtuigingen die, zoals de geschiedenis al zo vaak bewezen heeft, flexibel zijn.
Een mens is flexibel in zijn denken, wat de praktijk duidelijk laat zien in onze hele ontwikkeling.
De wetenschap verschuift jaarlijks, maar zo ook onze kijk op kunst, geschiedenis, normen en waarden en onze heel filosofie wat de zin van het leven is.


Een van de dingen die me het meest opvalt is dat "2012"  nogal spiritueel word geïnterpreteerd.
Ik begin zelf steeds meer het gevoel te krijgen dat het met spiritualiteit maar zijdelings iets te maken heeft, zo al helemaal niets.
Het is nogal menselijk om van onbekende verschijnselen al snel spiritualiteit te maken zolang we geen betere verklaringen kunnen vinden. En het werkt ook tot op zekere hoogte, aangezien binnen het abstracte alles mogelijk is maar meer nog, elke visie kun je overeind houden omdat het niet bewezen kan worden.
Moet alles dan bewezen worden nee, dat kan zelfs niet.


We leven dagelijks met zaken die helemaal nog nooit bewezen zijn en toch denken we er vaak niet eens meer over na. Tot het verschuift.
Er doen zich dingen voor die onverklaarbaar zijn, vooreerst, en een mens is nou eenmaal een wezen wat zich ongemakkelijk voelt bij vreemde verschijnselen. We willen het graag weten.
Dat vind ik dan ook de schoonheid aan het wezen mens: zijn nieuwsgierigheid naar een bepaalde logica. 
We willen be-grijpen waar het over gaat, en tot die tijd lijken we ons ongemakkelijk te voelen.


Het juist moment om met elkaar uit te wisselen in onze onzekerheid ten einde meer vertrouwen te krijgen in wat ons overkomt.
Dit is niet nieuw natuurlijk, doorheen de hele geschiedenis hebben we gezocht naar verklaringen én gevonden.
Waarmee we onze eigen geschiedenis steeds ruimer kunnen gaan zien. Iets unieks voor alle wezens op deze planeet: bewuste ontwikkeling.


Mijn gevoel over 2012 is dat het vooral over een volgende dimensie gaat.
Dat zou ik dan liever niet in de spirituele of etherische hoek willen plaatsen maar veel eerder in de natuurkundige.
 Op zich vind ik Darwins gedachte van evolutie meer bij de ontwikkeling van de ( nieuwe?) aarde passen dan  God of  de Hemel of zelfs maar een healing centrum waar we "mogen" leren hoe het is om de visie van een ander over te nemen ten einde dan toch in ieder geval iets te hebben.


Een gat in de markt die net zoveel vruchten afwerpt als de kerk dat destijds gedaan heeft, waarbij macht over het niet wetende een scepter lijkt in de vorm van een staaf waarop aan het einde kristal.